Japonya Trafik Bakanlığı’na yapılan başvuruya göre, Temmuz 2001 ve Nisan 2006 tarihleri arasında üretilmiş Mitsubishi’nin ‘Minicap’ ve ‘Minicar’ model 299 bin araç geri çağrılıyor. Mitsubishi, başvuruda gerekçe olarak araçların dönme eksenindeki delikten yağ sızıntısını gösterdi.

Mitsubishi ilk olarak Aralık 2010′da 247 bin aracını geri çağırmıştı. İkinci kez yüksek sayıda araç çağıran Mitsubishi, marka değerinin zedelenmesinden endişe ediyor.

2010′un ardından geçen yılı da rekor seviyede satışla kapatan sektörün yıldızı, Avrupa’daki gerileme sayesinde iyice parladı.

Avrupa otomobil pazarında satışlar gerilerken, Türkiye’de otomobil satışları 2010 yılına göre yüzde 16,4 arttı.

Türkiye, Avrupa’da otomobil satışlarında 6. sıraya yükseldi.

Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi (KSÜ) Mühendislik Mimarlık Fakültesi Elektrik Elektronik Mühendisliği Bölümü Öğretim Üyesi Yrd. Doç. Dr. Mahit Güneş, LPG’li araçlarda yüzde 30 yakıt tasarrufu sağlayan, mikro işlemci özelliği bulunan elektronik kart geliştirdi.

Güneş, ”Tasarruf sağlayıcı sistem bir karttan oluşuyor. Bunun mikro işlemci özelliği bulunuyor. Araç kendi torkuyla giderken elektronik sistemi sensöre bakıyor. Devir, gaz ve debriyaj sensörünü algılıyor. Buna da kontrollü bir elektro mikro işlemci karar veriyor. Sistemde gaz valfini keserek kullanıcıya göre tasarruf sağlıyor” diye konuştu.

Sekizinci Cumhurbaşkanı Turgut Özal’ın eşi Semra Hanım ile Türkiye bambaşka bir First Lady gördü. Hiç kimse onun kadar konuşulmadı. Yine çok konuşulacak bir röportajla karşınızda.

Yakınlaşmanız bir daktilo ile olmuş derler…
Daktilo değil. O günlerde elektrik konusunda istatistik tutan 2 kişiden biriydim. Cetvel makinelerde istatistik tutardık. Turgut Bey Amerika’dan yeni gelmiş. Ben de işe yeni başlamışım. Yemekten dönüyorum makine çalışmıyor. “Ben bakayım” diye geliyor yanıma.

Rahmetli mi bozarmış makineyi?
Meğer şeridini alıyormuş içinden. Sonra el çabukluğuyla takıveriyor. “Bak yaptım, hadi bana bir kakao ısmarlayacaksın” diyor sonra da.

Evlenme teklifi de ilginç olmuş
İşyerinden bir arkadaşın düğünü vardı. Orada dansa kaldırıp evlenme teklif etti.

Hemen cevap verdiniz mi?
Hiçbir şey söylemedim, çünkü heyecanını yatıştırmak için olsa gerek, o gece alkollüydü. “Sükût ikrardan gelir. Ben bu susuşu evet kabul ediyorum” dedi. Sabah saat sekizde daireye geldim. Herkesi toplamış, muz likörü eşliğinde çikolata yiyorlar. Nişanımızı açıklamış, kutluyorlar. Daha anamın, babamın haberi yok.

Çok kıskançtı rahmetli

Müthiş anılarınız var

Mesela her sene Monako’da Prens Albert, Grace Kelly onuruna, dünyada önemli işler yapmış insanlar için bir balo verirdi. Beni de UNİCEF madalyamdan dolayı şeref misafiri olarak davet ettiler. Marmaris’teyiz o sırada, bronz rengi olmuşum. Muazzam bir hazırlık.

Tek başınıza mı gittiniz?
Ertesi sabah Monako’ya uçacağım. Rahmetli birkaç gün önceden başladı “Kendimi iyi hissetmiyorum” diye. Bir yere gideceğim zaman hep öyle yapardı. Son gün baktım, “Ben çok fenayım” diyor. Önce aldırış etmedim. Ama öğleden sonra kalıp gibi yatıyor. Doktoru Cengiz Aslan’ı çağırdım, yalnız kalmasın diye.

Siz de sabaha yolcusunuz.
Güya. Bizimki diyor ki “Ben ölüyorum, döndüğünde beni göremeyeceksin.” Cengiz’e dedim ki “Git bak şuna, bu gidişle o beni gömecek.” Baktı, “Kalp atışları çok yüksek, iyi görmüyorum durumunu” demez mi? ABD’deki doktoru DeBakey “Çabuk getirin” demiş.

Yattı sizin seyahat
Ertesi sabah Amerika’ya uçacağız. Moralim bozuk tabii. O kadar hazırlanmışım. Bir ara mayomu giydim, “Bir denize gireyim, belki soğuk su iyi gelir” dedim. Baktım mayosunu giymiş geliyor. “Nasıl kalktın” diye sordum, “Gitmeyeceksin diye iyileştim” dedi. Çok kıskançtı rahmetli.

Çok güzel şiir yazardı

Bir şiir okuyacağım. Hatırlayabilecek misiniz? Çal ki sazın inlesin / Kubbede kalsın sesin / Şu göçecek faniler / Bir gün seni söylesin.

Nereden buldun? Böyle bana yazdığı bir şiir daha var, besteletmek istiyorum.

Tekrar evlenmeyi düşündünüz mü?

Asla! Aklımdan bile geçirmedim. Geçirmem de. İşte nikâhım. (Parmağındakı iki alyansı gösteriyor. Biri Turgut Bey’in diğeri kendisinin.)

Erdoğan’ın hizmetlerini beğeniyor musunuz?

Beğeniyorum, ama asıl vatandaş beğeniyor. “Ben cari açık mari açık filan anlamam” diyor sokaktaki adam. Önce sağlık. Çözmüş bu sorunu. Sonra ulaşım, metro, raylı sistem. Domatesin fiyatı hiç değişmiyor.

Dış politika…
Tam zamanında, çok önemli adımlar atıyor.

Erdoğan Turgut’un yapamadıklarını yapıyor

Ya Erdoğan ile Turgut Bey’i kıyaslarsanız?
Tayyip Bey, Turgut’un isteyip de yapamadığı işlere devam ediyor. Çok hoşuma gidiyor. İstanbul için projesi, İzmit’teki köprü…

Tayyip Bey ile görüşüyor musunuz?
Tabii, çok vefalıdır. Emine Hanım da öyle. Telefonlaşırız, arada bir kahve içmeye uğrarlar.

Maddi durumunuz iyi mi?
Rahmetliden kalan güzel bir emekli maaşım var. Bana yetiyor. Evim barkım da var çok şükür.

Turgut Bey’den sonra yalnız bir kadın mısınız?
Hem de nasıl!

İlk zamanlarda yataktan kalkamayacak halde olan Ün, şimdi dimdik ayakta ve sunduğu programda sağlık hakkında bilgiler veriyor. Ünlü sunucu, yaşadıklarını ve o zor günlerden sonra hayatında nelerin değiştiğini Formsante’ye anlattı.

Önemli bir rahatsızlık geçirdiniz. Hastalığın ilk belirtileri nelerdi?

- Rahatsızlığım beyinde toplardamar tıkanıklığıydı. Ciddi bir başağrısı ile kendini gösterdi. Bir iki gün boyunca başım çok ağrıdı, dayanamayıp hastaneye vardığımda sağ tarafım tamamen felç olmuştu.

Hastanede ne kadar süre kaldınız?

- Hastanede 10 güne yakın kaldım. ıyileşme süreci ise bir ay sürdü. Yoğun bir tedaviydi fakat vücut çok çabuk cevap verdi. Tedavim hâlâ devam ediyor.

Felç ne kadar sürdü?

- Felç durumu bir hafta 10 gün kadar sürdü. Kan sulandırıcılar çok etkili oldu. Fizik tedavi de aldım ve bu sayede çabuk iyileştim.

Toplardamar tıkanıklığı neden oluyor?

- Toplardamar tıkanıklığı genetik de olabiliyor, bünye de yapabiliyor. Az su içmek, stresli ortamlar, genetik yapı bu hastalığı tetikliyor. Ben de görülmesinin nedeni ise pıhtılaşma bozukluğu.

İNSAN FELCİ KENDİNE HİÇ KONDURAMIYOR

Felç olduğunuzu hissettiğinizde aklınızdan neler geçti?

- Bu kolay bir şey değil. O an çok başka duygular yaşayabiliyorsunuz. ılk gün hayati tehlikem olduğu söylenmişti. Hayati tehlikeyi atlattıktan sonra ise felcimin kalıcı olup olmadığı ya da ne kadar sürede geçeceği belirsizdi. Sonuçta bunları biliyor olmak, psikolojik olarak insanı çok etkiliyor. Bir de insan felç geçireceğini hiç düşünmüyor. Mesela ben bacağımda güçsüzlük hissettiğimde, elimi, kolumu, sağ bacağımı kontrol edemediğimde aklıma felç gelmedi. Çünkü insan kendine konduramıyor; kolunuzun tutmadığını görüyorsunuz, bir şey olduğunu da biliyorsunuz fakat felç aklınıza gelmiyor. Doktordan duyduktan sonra “felç mi oldum?’ diyorsunuz. Enteresan bir şey.

Sonrasında program sırasında rahatsızlandınız..

.- Yayında rahatsızlanmamın sebebi hastalığımın tekrarlaması değildi. Normalde tansiyonum düşüktür. O gün de yorgunluk, uykusuzluk, yayına yetişme telaşı nedeniyle tansiyonum iyice düşmüş, bu yüzden vücudumda titreme başladı. Titremeler başladığında hastalığım sırasında görülen ataklardan geldi sandım, değilmiş.

HASTALIĞIMDA AZ SU İÇMEMİN ETKİSİ VAR

Beslenme düzeniniz nasıl?

- Programım olduğu günler çok erken kalktığım için saç ve makyajım yapılırken kahvaltı ediyorum. Domates, peynir, zeytin ve bir dilim ekmek yiyorum. Meyve suyu içiyorum. Yayından sonra öğle yemeğinde sebze yemeği tüketiyorum. Akşamları ise et, tavuk ya da balık tüketmeyi tercih ediyorum. Su içmeye çok dikkat ediyorum. Eskiden çok su içmiyordum ve hastalığımda bunun da etkisi olduğunu öğrendim. O yüzden bol su içmeye gayret ediyorum.

Uyku düzeniniz nasıl?

- Uyku düzenim program öncesi ve program sonrası diye ayrılıyor. Uykuyu çok seven biriyim. Benim 10 saat uyumam gerekiyor. 10 saatten az uyuduğumda bütün dengem şaşıyor. şimdi program olduğu için saat 06.00′da kalkıyorum, program bittikten sonra saat 10.30′da evde oluyorum. Sonra mutlaka yatıyorum. En az iki saat uyuyorum. Aksi takdirde ertesi gün çok bitkin oluyorum.

BENCE AŞK MUTLU ANLARI PAYLAŞMAKTIR

Aşk denilince aklınıza ne geliyor?

- Aşk, mutluluk demek. Paylaşım demek… Aşk; mutlu anları paylaşmaktır. Tutku, bağlılıktır ama bağımlılık değildir. Aşk, düzendir.

Nasıl bir erkeğe aşık olursunuz?

- Benim karşımdaki kişinin bana duyduğu aşkı hissettirmesi önemli. Bana olan tüm duygularını dile getirmeli. Duygularımı göstermeyi seviyorum ve karşımdakinin de öyle olmasını isterim. Asla içimde yaşamam, taktiklerim yoktur. Süprizlerden ve süpriz yapmaktan çok hoşlanıyorum. Aşktan, duygulardan konuşmayı da seviyorum. Benim için sadece özel günlerde bunları dile getirmemek gerekiyor, sıradan bir günde “seni seviyorum, seni düşünüyorum” demek benim için çok önemli.

Evliliği tekrar düşünüyor musunuz?

- Evet, kesinlikle düşünüyorum.

ARTIK HER ŞEYE ÜZÜLMEYECEĞİM

Hastalıktan sonra hayatınızda neler değişti?

- Eskiden her şeyi çok kafama takardım. Artık her şeye üzülmemeye karar verdim. Sinirlenmemek, öfkelenmemek elimizde değil fakat bunları en aza indirmeye çalışıyorum. Elde mi bu? Değil, ama mümkün olduğunca daha az üzüleceğim. Sonuçta insan yaşadıklarından ders alıyor.

MÖ: O Ses Türkiye dedik Acun Ilıcalı bir gece aradı seni o süreci anlatabilir misin bize?

MS: Acun’la bu konuda ilk konuşmamız üç sene önce oldu. Nasıl oldu? Ben televizyon için güzel bir şeyler yapma niyetindeyken Acun ile buluştuk konuştuk. Ben Acun’a sadece şunu dedim; ‘Acun mutlaka ve mutlaka sen bunu düşünürsün fakat senin için vakti ve zamanı geldiğinde benim için uygun olduğunu düşündüğün bir proje karşına çıkarsa ben yanındayım buradayım bunu aklının bir yerine not et.’ O zamandan sonra ise Acun ile iki, üç kere daha yan yana geldik.

Proje oldu benim içime sinmedi ‘Yok dedim, Acun bu bana göre değil.’ Proje oldu zamanlama olarak olamadı falan sonra geçtiğimiz yaz beni aradı o ara güneyde tatildeydim. ‘Döndüğünde yanıma gelir misin?’ dedi. Gittim, ofisinde buluştuk. Acun’un ofis meğerse bizim show dünyasının merkeziymiş, hani güneş sisteminin merkezi gibi yörüngede dönen minimum gezegenler varya aynı onun gibi. Neyse gittik ve çok şen şakrak bir ortam vardı.

Bana The Voice’un yani Türkiye’deki adım ile O Ses Türkiye’nin yurtdışında ki Hollanda versiyonunu seyrettirdi. ‘Ben çok beğendim’ dedi. ‘Adamlar başkasına vereceklerdi bu formatı uçağa atladım gittim masa başında adamları ikna ettim ve ben aldım bu formatı.’ dedi. Benimde seyretmemi istedi ve izlemeye başlayalı bir buçuk dakika olmuştu ki ‘Ben varım bu projede’ dedim, el sıkıştık. Bu olay temmuz ayında oldu. Ağustos, eylül hatta temmuz ayıda dahil üç ay sürekli jüri olayını konuştuk. Acun’un ilk jüri olarak el sıkıştığı bendim dolayısıyla başından beri dahil olduğum için jüri kurgusunu o kafasında düşünürken ara ara şu olsa ne dersin bu olsa ne dersin tarzında kendi aramızda konuştuk. Acun’un en büyük özelliklerinden biri doğru insanları ve kimyası birbirini tutabilecek insanları yan yana getirebilmesi. İnce eleyip sık dokuyor zihninin içinde bence şu dörtlüye bakıyorsun şu dörtlünün içinden birini çıkarıp başkasını koyayım dediğinde çıkarıp başkasını koyamıyorsun yerine bence muhteşem bir dörtlü oldu çok keyifli bir dörtlü .

MÖ: Acun Ilıcalı’nın yanında projeye katılmanda Hülya Avşar etkili oldu mu?

MS: Hülya Avşar akla gelen ilk isimlerden biriydi sonra Hülya, Yetenek Sizsiniz’de jüri olduğu için sanırım ben olmayayım olmasam mı acaba diye düşündü. Acun’a sordum ‘Ne oldu Hülya’ dedim. ‘Tamam mı?’ dedim. Ya Hülya galiba…

‘Yapma gözünü seveyim ne olur ne yap yap ikna et Hülya’yı’ dedim. Hülya ile geçen gün yan yana otururken siz bir bütün olmuşsunuz jüri koltuğuyla dedim. Ben, Hadise ve Murat ilk defa jüri üyeliği yapıyoruz ve bu takımda Hülya’nın olması bence çok kıymetli. Bu kadar kısa sürede jüri yan yana gelebilir ama enerjisi tutmayabilir, ekrana geçmeyebilir. Bu dörtlüyü bu kadar kısa sürede bir bütün olarak yansımasının çok önemli faktörü Hülya Avşar. Hepimizi rahatlattı hepimize yürüyebileceğimiz koridorun genişliğini gösterdi. İyi ki kabul etti iyi ki Hülya Avşar var bu jüride. Tartışılmaz boyutlarda Türkiye’nin jüri koltuğuna en yakışan isimlerinden biri.

MÖ Birçok insan senin müziklerinle büyüdü senin müziklerinle hala keyif alıyorlar, dinliyorlar.

MS Bu dörtlü arasında şöyle bir durum var.Yorumcu olarak bu jüride bir tane prodüktör var o da benim. Yani Prodüktörlük derken kendi albümü için değil bir başkasının albümü adına bir olayı sıfır noktasından en zirveye taşıma yolculuğunu yaşamış bir tane jüri üyesi var o da Mustafa Sandal. O yüzden ben koltukta otururken prodüktörlük geçmişimin çok avantajı olduğunu düşünüyorum. Defalarca yapmışım bildiğim bir süreç bir şarkıyı başka biri adına o kıyafeti dikmişim. Sıfırdan o kıyafeti dikip giydirip o sanatçının ondan sonra podyumda en güzel taşıması için çalışmalar yapmışım defalarca. Bugüne kadar kaç tane hit kaç tane şarkı kaç jenerasyon kaç kişi Mustafa sandal şarkılarıyla bir şeyler yaşamış, iz kalmış bunların hepsinin çok önemi var ama bu demek değildir ki bu yarışmada bütün bunların hepsi avantaj ve ben jüri olarak veya benim yarışmacım yarışmada birinci çıkacak demek değil. Bu sadece yarışmacı hangi jürinin takımında olması için karar verirken kafasında bulundurması veya düşünmesi gereken önemli bir faktör ama yarışmacılar zaten jüriler açıklandığında kafasında direk koymuş ben şunun ekibinde olmak istiyorum diye ona yapacak bir şey yok. Zaten burada işin keyfi dördümüzde takımlarımızı yaptığımızda o takımların içimize sinmesi ve evet benim takımım budur benim takımımda 16 ses var ben istediğim takımı yaptım diyebilmeliyim.

MUSTAFA SANDAL “BİR KİŞİDE AKLIM KALDI, ONU DA HADİSE KAPTI”

MÖ: Bu yarışmadan çıkan yarışmacı ciddi ciddi isim olacak Hülya hanımda bunu söylüyor mesleki kariyeri olacak diyor sen ne düşünüyorsun?

MS: İnşallah. Burada niyet çalışma bir şeyi çok istiyorsan çalışacaksın. Çok istiyorum peki ne yapıyorsun bunun için işte çok istiyorum bir şeyi çok istiyorum demek yetmiyor. Yarışmada birinci olarak çıkmak belki ilk beşin veya üçün arasından çıkmak tabi ki önemli bir şey ama yolun başı bile değil neredeyse. Bu yarışmadan çıktıktan sonra niyet ve o niyeti istikrarla inatla takip etmek çok önemli. Bu yarışmadan çıktıktan sonra seni daha çok insan tanır daha çok insanda merak uyandırırsın. Ben bu işe ilk başladığımda hep niyetimde uzun soluklu olmak vardı. Bütün çalışmalarımı bütün hedeflerimi hep buna göre yapıyordum. İlk albümü yaptım bitti ilk albümün piyasaya çıktığı günün akşamı ben bir buçuk iki sene sonra çıkacak albümün şarkısını yazıyordum evde. Tamamen niyetle alakalı o senin ne kadar istediğin inancını başkalarına geçirebilmenle alakalı bu yarışmada birinci oldum çıktım evet hadi Türkiye böyle bir şey yok. İnsanlara bu işi ne kadar ciddi aldığını ve bu işte ne kadar istikrarlı olmak istediğini ne kadar gösterdin veya bunun için neler yaptın. Bu yarışmadan birinci çıkabilirsin çok uzun soluklu bir star da olabilirsin. Ama bu insanın neyi nasıl yaptığıyla alakalı bir şey.

MÖ: Peki şu ana kadar izlediklerinin arasında ışık gördüğün var mı?

MS: Işık görebileceğimi hissettiklerim var daha henüz ışık görmüşlüğüm yok. Üzerinde biraz çalışıldığında parlayabilecek, parlayabileceğini tahmin ettiğim iyi tahminde bulunduğum kişiler var. Bir tanesi var ki onu da hadise kaptı.

MÖ: Biraz aklın kalmış

MS: Bir kişide aklım kaldı ve biliyorum ki onun ilk tercihi bendim jüri olarak. Üç kişi döndü bir tek ben dönmedim. Neden dönmedim niyetliydim basmaya üç kişi döndü ya bir soluk alayım dedim üçü bir kapışsın dedim. Sonradan öğrendim ki onun ilk tercihi benmişim kısmet. Hadiseye döndüm dedim ki: şu ana kadar bu yarışmada ki en önemli çıkan bence bir numara olabilecek ciddi birinciyi oynayacak kişiyi kaptın onun farkında ol dedim.

MÖ: Senin için müzikal kariyerin için söylenecek pek fazla bir şey yok, başarılısın. Peki oyunculuk konusundaki kariyer planlaman ne durumda?

MS: Reklam filmlerindeki performanstan sonra çok teklif aldım sinema teklifi, dizi teklifi çok teklif aldım bu tekliflere de hemen atlamadım. Bir şeyi iyi beceriyor olmak hemen o konuyla ilgili ahkam keseceğin anlamına gelmemelidir. Bir kere onu sindirelim, onun üzerine biraz çalışmalar yapalım, biraz palazlanalım çünkü bütün gün reklam çekiyoruz ve 40 saniyelik ya da bir dakikalık bir film oluyor ama bir film içinde durmadan bir performans sergilemek ya da diğer başka oyuncularla paslaşarak bir performans sergilemek ise başka şeylerdir. Mesela New York’ta Beş Minare benim için bir üniversite gibiydi bir okul gibiydi ve bu herkese nasip olmaz böyle bir okul. Yani çıktım bir anda Danny Glover duruyor ve karşı karşıya oynayacağız. Ara ara Allah’ım rüya mı görüyorum, az sonra beni biri uyandıracak. Bunları dediğim anlar olmadı değil. Soluma dönüyorum Robert Patrick çocukluğumuzun Terminatör’ü. Diğer taraftan Gina Gershon. Ayrıca Hollywood sistemi ve o sistem içinde çalışmak. ‘Acaba bunlar kamera şakası mı?’ Mesela şimdi bu başrolde aşk yani içinde bulunduğum sit-kom benim için o kadar kıymetli bir okul ki. Bir kere oyunculuktaki en zor mertebelerden biri, tiyatro sahnesi hariç sit-komdur. Sit-kom affetmiyor yani sinema sahnesinde bile durup sahneyi tekrar ve tekrar çekiyorsun. Karşımda tiyatro oyuncuları ve sağlam oyuncular var. Bir ezber provası bir hareket provası yapıyorlar ve ‘kayıt’. Herkes tiyatro sahnesi gibi akıyor. Dersini çok iyi çalışman lazım onların arasında o topa girmek için. Çünkü hata affetmiyor ve iki üç bölüm biraz ambale oldum Allah’ım neredeyim diye. Bir de New York’ta Beş Minareden çıkıp ona girmişim çünkü ikisi bambaşka seviyeler. Anladım ki sit-kom başka bir kulvar. Bir oyuncu sit-komda oynayabiliyorsa bunu bir şekilde kıvırabiliyorsa büyük konuşmak gibi olmasın ama her yerde oynayabilir ve birçok rolün altından da kalkabilir.

“YARIŞMA SÜRESİNCE HEP BEYAZ TŞÖRT GİYİCEM, NEDEN Mİ?…”

MÖ: Sizin O Ses Türkiye ile alakalı bir mesajın var mı jüri üyelerine?

MS: Çok birbirimize sataşmıyoruz tabi ki bir rekabet söz konusu. Ben bu jüride tabi ki yarışmacımın birinci olmasını isterim. Onun için buradayım zaten. Bunun haricinde de benim için çok eğlenceli, çok keyifli bir tecrübe oluyor. Koltuğu da kolay kolay bırakmaya niyetim yok. O koltukta iyi hissediyorum yani kendimi. Bakalım ne olacak? Yarışmacıları düşünüyorum aslında şimdi. Beyaz tişört giymemin bile bir anlamı var benim için. Bütün bölümlerde beni beyaz tişörtle göreceksiniz. Acun’a teşekkürler bu kadar keyifli bir formatı Türk seyircisine buluşturduğu için. Ayrıca ekibine. Çünkü muhteşem bir ekip ve burada ne kadar emek vererek ve ne kadar detayların üzerine yoğunlaştıklarını da görüyorum. Hakikaten hepsinin ellerine sağlık. Yarışmacı arkadaşlara şunu söylemek istiyorum. Zaten bir niyetle burada bu sahnede olmak, bizlerin karşısında ve bizlerle birlikte bu anı paylaşıyor olmak bile başlı başına bir keyifli bir tecrübe. Belki istedikleri sonucu almasalar bile bu tecrübeyi yaşamış olmaktan ötürü bence keyifli olsunlar ve bunun keyfini çıkarsınlar.

MÖ: Neden?

MS: Bu Kız Beni Görmeli dediğim günlerde beyaz tişörtüyle biliniyordu Musti. Yola çıkarken böyle çıktım ben. Bu yüzden o koltuğa hep beyaz tişörtle oturacağım. Musti beyaz tişörtlü Musti sloganı vardı ve onları düşünüyorum ben. Yarışmacılar belki 20 gündür doğru düzgün uyuyamıyorlar. Tam çıkmadan önce merdivenlerde sıra onlara geliyor artık ve dizlerindeki hissi düşünüyorum. Şarkıyı söylerken o koltuk dönecek mi dönmeyecek mi? Bunun onlardaki etkisini düşünüyorum. Ben aslında jüri olarak o koltukta oturuyorum ama her çıkan yarışmacıyla yarışmacıyım.

Görsel ve yazılı  medya sektöründeki kadınları biraraya toplayan kadinmedya.com Genel Yayın Yönetmeni ve ATV Avrupa Ana Haber Spikeri Kübra Doğru ile kadın haklarını ve medyada kadınlar kavramı üzerine konuştuk.  Kadinmedya.com, görsel ve yazılı medyadan ve ayrıca edebiyat dünyasından kadın medya mensuplarının bir araya gelerek hayata geçirdikleri bir proje.

Ömer ADIYAMAN-Sonsayfa

 Doğru ile kadinmedya.com projesini ve proje üzerinden kadınların muhtelif sorunları ve medya sektöründe çalışan kadınların sorunlarını konuştuk. Doğru, Fatih Altaylı’nın Gazete Habertürk’teki  yayımladığı ve gündem yaratan işkence mağduru kadın fotoğrafı ile ilgili “Altaylı fotoğrafı basmasının gerekçelerini belirten yazısını 8 Ekim Cumartesi değil de, fotoğrafın ve haberin sürmanşetten verdiği gün yayınlamış olsaydı belki daha anlaşılır olabilirdi. Evet, bazen “kör göze parmak”, durumu, yaşanan olayın ağırlığını hissettirebilmek ve daha net anlaşılmasını sağlamak adına gerekli olabiliyor. Ancak burada soru şu; aynı grubun TV’ lerinde sadece burnu kanayan biri ya da İbrahim Tatlıses’in vurulma anı buzlanarak gösteriliyorken, gazetede Şefika’nın yarı çıplak ölü bedeni neden ve nasıl bu şekilde gösterilebiliyor?” dedi.   

Kadinmedya.com nasıl bir fikirle doğdu?

Kadinmedya.com projesinde; önce aslında her şey eşimin bir doğum günü sürprizi ile başladı. Bundan birkaç yıl önce eşimin bana hazırladığı blog bizim bu alandaki ilk girişimimiz olmuştu. Eşim TV’de yaptığım röportaj söyleşi ve yazılarımı bana hazırladığı bloga yüklemişti. O dönemde kadın televizyon ve gazetecilerin yaşadığı birkaç sorun dile gelir, yazılır çizilir olmuştu. Sonra yine eşimin önerisi ile “bak sen sektörde onca olan bitene şahitsin, kendin de birçok olumlu olumsuz durum yaşadın, niye arkadaşlarınla örgütlenip bir site oluşturmuyorsun ve bunları paylaşmıyorsunuz ” dedi. Fikir hem çok yakın, hem çok zor gelse de, tek tek sitede gördüğünüz her isimle görüştüğümde aslında “kadın medya” çalışanları olarak böyle bir platforma acil ihtiyacımız olduğunu gördüm. Yazarlarımızın her birinin sitemize ayrı desteği ve emeği oldu. Hedefimiz üreten, düşünen ve çok farklı birikimleri olan kadın medya mensupları olarak her türden düşünceye açık ve saygılı, hiçbir siyasi görüşün militanlığını ya da muhafazakârlığını yapmadan medyada bağımsız bir kadın dili oluşturabilmek ve o sesi medya çalışanları olarak duyurabilmekti. O sesi iyi duyurduğumuzu düşünüyorum. Kadının ilgi alanının sadece moda, magazin, incik boncuk olmadığının açık göstergesidir Kadinmedya.com…  

İnternet, özellikle evlerde, kadınlar arasında yeni yeni yaygınlaşıyor. Kadınlar internet üzerinden size yeterince ulaşabiliyorlar mı?  

Özellikle 2000 sonrası artık neredeyse her evde bir bilgisayar var diyebiliriz ve bu gitgide artıyor. Kadınlarımız da elbette internetle çok yakından ilgilenmeye ve kendi mecralarını oluşturmaya başladı. Kuruluş tarihimiz 23 Nisan 2010’dan bu yana tüm illerimizden ve yaklaşık 70 farklı ülkeden üyelerimiz, içerik sağlayıcılarımız ve takipçilerimiz oluştu ve her geçen gün de bu sayı artıyor. Daha her şey yeni başlıyor bu işin yeterincesi yok. 

Daha çok hangi konularda sorular ve sıkıntılar geliyor? 

Açıkçası sıkıntı  paylaşmak adına oluşturmadık Kadınmedya’yı. Yani bugüne kadar gördüğümüz bir çok örnekte olduğu gibi kendi aramızda hallenelim, halleşelim, modadan, makyajdan vs. konuşalım, altın günü  yapar gibi yine sadece kendi içimizde devam edelim diye oluşturmadık. Dünyanın her yerinden kendilerine ve yaşama dair sorumluluk hisseden, hayata karşı bir fikri, duruşu, söyleyecek sözü, farklı deneyimleri olan ve bu anlamda sesini duyurmak isteyen yürekli kadınların özgürce yazdıkları ve paylaştıkları bağımsız bir platform oluşturmak istedik. İş hayatında olan ya da olmayan kadınlarımızın söyleyemedikleri – söylettirilmeyen, yazamadıkları – yazdırılmayan yaşadıkları veya bazen düşledikleri ne varsa cesurca paylaşabileceği ve özgürce yayınlayabilecekleri bir alan oluşturmayı amaç edindik. Bu güne kadar da varlık sebebimizin iyi algılandığını düşünüyorum. 

Gelen ihbar ve şikâyetler arasında iş yerinde tacizin yaygın olduğunu söyleyebilir miyiz? 

Tekrar belirtmemde yarar var. Biz bir ihbar hattı ya da şikâyet kutusu değiliz. Elbette eğer yardımcı olabileceğimiz, işe yarayacağını düşündüğümüz durumlar olursa bunları çekinmeden yapar ya da dile getiririz. İş yerinde taciz konusuna gelince bunun çok çeşitli biçimlerinin her alanda var olduğunu biliyor, görüyor ya da duyuyoruz. Bunu bugüne kadar yaptığımız haberlerde ve yayınladığımız çeşitli yazılarda görebilirsiniz. Biz bunların şikâyet olarak bize aktarılması ve “bizim yerimize duruma bir çözüm bulun” anlayışı yerine bizzat yaşayan veya şahit olan kadınların cesurca yazmasından ve herkese durumun ciddiyetinin aktarılmasından yanayız. 

Kadın bakış açısıyla habercilik Türkiye şartlarında sizce nasıl? 

Konu habercilikse “kadın”,”erkek” veya herhangi bir ülkeye ait habercilik diye sınıflandırılamaz diye düşünüyorum. Hele ki artık internet ve teknoloji sayesinde dünyanın bu kadar küçüldüğünü düşünürsek. Dünyanın her yerinde haberci habercidir. “Haberci” olmak gönüllü olarak hayatın her alanında zor şartlara rağmen üretebilmek, yetiştirebilmek ve duyurabilmek demektir bana göre. Yani bu iş kadın veya erkek olmanın dışında algılarınızın ve birikiminizin ne durumda olduğu ile ilgili.

Bir kadın gazeteci olarak kadına yönelik şiddet haberlerini yaparken nelere dikkat ediyorsunuz? Habercilik dilinin içindeki tuzaklar sizce neler? 

Her yaptığımız haberde, her yazdığımız yazıda öncelikle gözettiğimiz şey insan. Cinsiyet değil burada mesele. Yani şiddet ne taraftan olursa olsun kabul edilemez bir durum. Ancak elbette ülkemizde kadına yönelik şiddet giderek artan ve artık başlı başına özel bir kategori haline gelmiş içler acısı bir olgu. Eğer erkekler aynı durumu yaşamış olsaydı onu da erkeğe yönelik şiddet olarak algılar ve onun da dillendirirdik. Burada mesele hem insani hem de yasalar önünde eşit kabul ettiğimiz kadın ve erkek cinslerinden kadın olanının neden dayak yemekte ve öldürülmekte erkeklerden daha eşit olduğudur. Tuzaklar konusuna gelirsek burada da dikkat ettiğimiz durum bir şiddet haberini, oradaki dehşeti anlatırken başka bir dehşete yol açmamak. Habertürk’ün yayımladığı o şiddet haberi ve o dehşet fotoğrafı bu dediğime en güzel örnektir.  

Genelde haberlerin objektif olması beklenir, sizce habercilikte böyle bir objektiflik iddiası mümkün mü? Kadın bakış açısından haber yapmak objektiflik ve tarafsızlık ihlali midir? 

Objektif olmakla taraf olmak arasında çok ince bir çizgi var bence. Zaten insan olarak her şeyde mutlaka bir tarafınız vardır. Tarafsız olmak diye bir duruş  olduğunu düşünmüyorum. Bu olsa olsa hiçlik olabilir. Ancak taraf olmak demek de taraf olduğunuz şeyi sorgusuz sualsiz kabul etmek demek değildir. İnsan taraf olduğu bir şeye de objektif bakabilmeli, sorgulayabilmeli. Yani eleştirilecekse eleştirmeyi de bilmeli, muhasebesini yapabilmeli. Biz elbette kadınların tarafındayız, ama bu kendimizi eleştirmediğimiz, eleştirmeyeceğimiz anlamına gelmez, objektif bakabilmemizi engellemez. Ama bugün maalesef bunların bilinçli veya bilinçsiz olarak karıştırıldığını görüyoruz. Taraf olmak artık bir yağcılık müessesesi haline gelmiş, getirilmiş durumda ve maalesef bazıları bu anlamda öylesine taraf olmuş ki alın yağını yemeklerde kullanın.  

Sosyal ve internet medyasında kadına yönelik şiddet haberleri nasıl veriliyor, ne tür kadın, şiddet temsilleri üretiliyor? Haberlerde “şiddetin yeniden üretilmesi” feminist kadınlar arasında çok yaygın bir tartışma. Bu, medyanın hangi söylemsel ve teknik araçlarıyla mümkün kılınıyor? 

Daha önce de belirttiğim gibi mesele bir dehşeti ortaya koyarken başka bir dehşete yol açmama meselesi. Bu medyanın aklınıza gelebilecek tüm araçlarıyla mümkün kılınıyor. Örnekse kadına yönelik şiddet haberleri artık dolgu malzemesi olarak verilmeye başlandı. Örnekse bu ülkede epey bir zaman Fatmagül’ün suçu tartışıldı. Sonra ne oldu kanıksandı. Yine herkes aynı diziyi seyrediyor ama tecavüzden, yaşanan dehşetten bahseden yok. Artık aynı konuyu işleyen bir dizi daha yapamazsınız çünkü kanıksandı bitti. Buna testosteron medyasının kadına bakışının ve kendini gizleme çabasının bir yansıması olarak da değerlendirebiliriz. Bu ülkede tecavüze uğrayan erkekler de var bununla ilgili bir film, dizi ya da haber görüyor musunuz? Yani durumun bir şekilde kanıksanması ve bunların münferit olaylar olarak algılanması sağlanıyor. Algı bu şekilde olduğunda ise konunun gündemde tutulabilmesi, tartışılabilmesi pek mümkün olmuyor ve şiddet artarak devam ediyor, normalleşiyor. 

Haber Türk Gazetesi Yazarlarından Fatih Altaylı,  önceki gün kadına şiddet ile ilgili büyük tepki yaratan bir fotoğraf yayımladı. Bu fotoğraf birçok kişi tarafından çeşitli şekillerde eleştirildi. Sizin bu fotoğraf hakkındaki görüşleriniz nedir? 

Altaylı fotoğrafı  basmasının gerekçelerini belirten yazısını 8 Ekim Cumartesi değil de, fotoğrafın ve haberin sürmanşetten verdiği gün yayınlamış olsaydı belki daha anlaşılır olabilirdi. Evet, bazen “kör göze parmak”, durumu, yaşanan olayın ağırlığını hissettirebilmek ve daha net anlaşılmasını sağlamak adına gerekli olabiliyor. Ancak burada soru şu; aynı grubun TV’ lerinde sadece burnu kanayan biri ya da İbrahim Tatlıses’in vurulma anı buzlanarak gösteriliyorken, gazetede Şefika’nın yarı çıplak ölü bedeni neden ve nasıl bu şekilde gösterilebiliyor? Bu kadar rahat olabilmesinin sebebi onun sadece herhangi bir kadın olması mı? Şefika’nın bir kimliği, çocukları, ailesi yok muydu? Acaba yazısında bahsettiği gibi gerçekten kendi annesini bu şekilde bir gazetede görseydi ne düşünürdü? Altaylı aynı yazıda bu fotoğrafın yayınlandığı gün gazetenin kaç sattığını da yazsaydı belki daha samimi olabilirdi. Şefika Etik’e sonlanan hayatının en büyük “ETİKSİZLİĞİNİN” yapıldığını düşünmekteyim. 

Sosyal ve internet medya içinde kadın bakış açısıyla haber yapmak, kamuoyu oluşturmak ne kadar mümkün? Feminist kadınlar içinde bunu söylemek mümkün mü yoksa kendi medyalarını  mı oluşturmaları gerekiyor? 

Öncelikle şunu belirtmeliyim ki biz feminist bir oluşum değiliz. Kadın cinsiyetinin, karşı cins değil, farklı cins olduğu bilgisiyle; erkek ve kadının birbirini ötekileştirmeden tanıması gerektiğine inanan dil, din, ırk, cinsiyet ve cinsel seçim ayrımı gözetmeden aynı dünya vatandaşı olduğumuz gerçeğine ve bir o kadar memleket değerlerine saygılı, barışla kucaklaşmanın yolunu gerçek ışık olarak gören bir duruşumuz var.

Ayrıca sorularınızın içinde birkaç kez tekrarladığınız “kadın bakış açısıyla haber yapmak” deyiminizin de yine kadını ötekileştiren bir yaklaşım olduğunu düşünüyorum. Kadın bakış açısıyla haber yapmak diye bir durum yok. Bunun eşitlikçi bir söylem olmadığını düşünüyorum. Tam da bu anlamda ötekileştirilmeyi kabul etmeyen, edilgenliği, suskunluğu reddedip bir şeyler yapmak ve sesini çıkarmak gerekliliğine inanıyorum. Her şey farkındalık ve süreç meselesi. Kadınlar daha fazla kendi gerçekliklerinin farkına vardıkça her türlü kamuoyunu ve gücü oluşturmak mümkün. Alışkanlıkların ve algıların artık değişmesi gerekiyor. 

Feminist kadınların gündeminde genelde haberlerdeki kadın temsili var ama bir yandan medya sektöründe çalışan kadınların da birçok sorunu bulunuyor. Medya sektöründe çalışan bu kadınların  çalışma koşulları ve sektör deneyimleri hakkında bizi bilgilendirebilir misiniz? Peki, alternatif medya diyebileceğimiz, sosyal ve internet medyası dışında yer alan, medya kurumlarında çalışan kadınların durumları nedir? Medya sektöründeki cinsiyetçilik burada da devam ediyor mu, yoksa farklı pratikler mümkün mü? 

Biraz önce de belirttiğim gibi mesele farkına varmak ve ona göre kendini şekillendirmek. Evet, erkek egemen bir medya sektörü var ortada.  Çok rahatlıkla bir kadın çalışanın kafasına kahve dökebilen, bacağınızı  açın, biraz çatal gösterin diyebilen, kendisine onun istediği şekilde ilgi göstermedi diye hemen işine son verebilen ya da eğer birilerinin işine son verilecekse en önce kadın çalışanları gözden çıkaran medya patronları var ortalıkta. Bizim anlatmak istediğimiz durum da bu. Kadınların durumun farkına varmaları ve sizin de dediğiniz gibi farklı pratikler olabileceğini, farklı platformlar oluşturulabileceğini anlamaları ve nerede nasıl temsil edileceklerine kendilerinin karar vermeleri. Bu elbette ki süreç ve ısrar meselesi.

Köşe yazarı, yazar ve oyuncu İclal Aydın, tek kişilik oyunuyla seyirci karşısına çıkmaya hazırlanıyor. İlki 22 Ekim’de, BKM’de sahnelenecek oyunda, hayatında biriktirdiği hikayeleri anlatacağını söyleyen Aydın’la; projesini konuştuk…

Bu proje ne zamandır aklınızdaydı?

Aslında uzun zamandır gündemde olan, hatta İzmir’de bir denemesini yaptığımız bir proje bu. Çevremdeki insanlar, beni takip edenler biliyordu böyle bir projeye hazırlandığımı ve “Dur bakalım ne zaman çıkacak” diye bekliyorlardı.

MONTAJ YAPTIM

Oyunu yazma süreci ne kadar sürdü?

Uzun zamana yayılmış bir süreç bu. İkinci kitabım ‘Bitmiş Aşklar Emanetçisi’ndeki bazı öykülerin ve çok sevilen bazı şiirlerimin gerçek hikayeleri var. Dolayısıyla bana, son bir ay oturup bu hikayelerin montajını yapmak kaldı. Yani yıllardır anlattıklarımı ve kendi hayatımı bir derleyip topladım. Bir de bu yıl benim; dünya üstünde 40′ıncı, sahnede 20′nci yılım. Anlatacak da bir şeylerim var, “Dinler misiniz?” diyorum.

Sahneye çıkacak olmak sizi heyecanlandırıyor mu?

Gözümde çok büyütmemeye ve korkmamaya çalışıyorum. Ama tabii ister istemez insanın bacakları titriyor. 15 senedir tiyatro sahnesine çıkmıyorum, dolayısıyla seyircinin karşısına çıktığımda nasıl hissederim, heyecanlanır mıyım; bilmiyorum.

BAŞTA KORKTUM!

Bir korku var mı peki?

Başta, “Nasıl yapacağım?” diye o kadar korktum ki… Ama ilk prova için salondan içeri girdiğimizde “Aaa!” dedim. Hani çocukken oynadığımız bahçeler bize çok büyük, ağaçlar devasa gelirdi ya; sahne de bana öyle geliyormuş. Prova için ilk sahneye çıktığımda; çocukluk bahçeme, ait olduğum yere geri döndüğümü hissettim. Kendi kendime “Çocukluk bahçesine geri dönüyorum” telkinini yapıyorum.

Peki, “Bu kadar kişi sadece beni izlemeye geliyor” diye gurur duyacak mısınız?

İnşallah mahcup olmam. Türkiye’nin en geniş arkadaş grubu bende aslında. Okurumun ve izleyicimin, yıllardır bana çok şahane bir hoşgörüsü ve desteği var. O yüzden sahneye çıktığım ilk akşam da yargılamaktan çok, bana destek olmaya gelecekler diye hissediyorum.

Tek kişilik şovlar, genelde güldürmeye ve coşturmaya yöneliktir. Siz de güldürecek misiniz seyirciyi? Yok, ben ağlatacağım! (Gülüyor) Tabii ki benim sahneye çıkıp insanları güldüreyim, eğlendireyim gibi bir iddiam yok. Sonuçta bu; tek kişilik bir anlatı. Oyunda, sanki ben yazmamışım gibi anlatırken boğazımın düğümlendiği anlar var. O yüzden evet, seyirci biraz hüzünlenecek herhalde ama neşesi de var tabii…

EMANET KASASIYIM

Oyununuzun adı ‘Emanetçi’. Siz kendinizi bir emanetçi olarak görüyor ve bu emanetleri sahiplerine mi dağıtıyorsunuz?

Aynen böyle! Televizyona ilk başladığım 1997 yılından beri izleyicim ve okuyucum bana o kadar güvendi ki, dünyanın neresine gidersem gideyim; beni bulup ayrılıklarını, aşklarını anlatırlar… Birden fark ettim ki; okuyucum ve izleyicim beni bir çeşit emanet kasası olarak görmeye başlamış.

Bu emanetlerden bir oyun çıkarma fikri nasıl doğdu?

Ben çok sık taşınırım. Bu taşınmalarım esnasında, kendi yüklerimin yanı sıra bana gönderilen mektupların, yazıların, günlüklerin de olduğunu gördüm. Yani taşınmalarda bir benim kendi hayatımın döküntüleri, bir de bana emanet edilenler oluyor. Ben de bu emanetleri birleştirip bir oyun haline getirmeye karar verdim.

Oyunda, iki ay önce kaybettiğiniz dedenizi de anlatacaksınız galiba, değil mi?

Evet, dedem 110 yaşında öldü. Düşünsenize; Türkiye’nin bütün başbakanlarını, cumhurbaşkanlarını, darbeleri, isyanları, her şeyi gördü. Bir tek barışı göremedi! Ölmeden önceki son iki ayda, mutlu ölsün diye, hayatı boyunca uğraştığı ama sonuç alamadığı her şeyin nihayete erdiğine inandırdılar onu. Tapular alındı, her şey tekrar bizim oldu, Türkiye’ye barış geldi… Dedemin mezarı başında şöyle bir baktım; hayatta kalan dokuz çocuk, 28 torun, 39 torun çocuğu ve biz aslında Türkiye’yiz. Bunun üzerine dedemin ve ailesinin hikayesini de anlatmaya karar verdim.

İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Kadir Topbaş, Başbakan Erdoğan’ın Türkiye’nin ana master planının ortaya çıkarılması için özel bir ekibe talimat verdiğini ifade etti.

Bugün Gazetesi’nden Perihan Çakıroğlu’nun Topbaş ile yaptığı röportaj…

Avrupa ile Asya yakasını birbirine bağlayan iki köprünün trafiği çözememesi, 3’üncü köprünün yapılmasını zorunlu hale getiriyordu. Bu konuları Topbaş’la konuşmak istiyorduk. İstanbul’un nasıl planlı bir şehir haline getirileceğini sorduğumuzda, o önce Türkiye’nin planlanması gerektiğini anlattı ve ilginç bilgiler verdi. Başbakan Tayyip Erdoğan’ın “Ulusal Ülke Master Planı” hazırlanması için talimat verdiğini söyleyen Topbaş, bu planın yüzde 60-65’inin de hazırlandığını ifade etti. Dünya Ekonomik Forumu için Davos’a giden Başbakan Yardımcısı Ali Babacan da bu planın, 3’’üncü köprü ayağını anlatırken Topbaş’ı destekleyen cümleler kullanmıştı.

* İstanbul, hâlâ büyük göç alıyor. Bu göç nasıl durdurulur?

Daha önce Türkiye’yi yönetenler, dünyada şehirleşme trendinin teknolojinin gelişmesiyle birlikte artacağını iyi okuyamamışlar. Bütün dünyada şehirlerin nüfusu artıyor, oran yüzde 70’lere çıkıyor. Süleyman Demirel, kendi döneminde “Bizim köylü nüfusu yüzde 65-70’lerde, Avrupa’da ise şehirlerin nüfusu buna gidiyor, köylü nüfusumuz çok fazla” dediği zaman çok eleştirilmişti. Hatta bu söylemin ardından köyler iyice boşalmaya başladı. Köyler boşalabilir, onu tutamazsınız. Bir takım yöntemler var tabii ki. Duble yollar, üniversiteler, başka şeyler var tabii ki. Kısa dönemde şehirlere göçler başladığı için şehirler baskın yedi.

* Başkan, İstanbul baskın değil, vurgun yedi, buna ne diyorsunuz?

10 yılda siz 10’ar, 20’şer milyon göç alırsanız bunun önünde hiçbir güç duramaz. Tıpkı bir sel felaketi gibi. Anadolu’da köylerden, kırsaldan hareketlilik olursa öncelikle o bölgedeki kendi şehirlerinde o göçü tutacak hizmet alanları lazım. Bununla en azından, göçü düzenli hale getirebilirsiniz. Ancak, göçü önleyecek tedbirler neredeyse hiç alınmamış.

* Bu anlattıklarınıza göre İstanbul’dan önce Türkiye’ye bir master plan yapılmalı değil mi?

Diyorumki, Türkiye’nin bugüne kadar gelişme planları yapılmadı. Ülke planların da bu fonksiyonları koyarsınız, ne olduğu ve ne yapılması gerektiği de ortaya daha iyi çıkar. İşte, şimdi Başbakan Recep Tayyip Erdoğan ülke ve bölge planları yaptırıyor. Daha yeni yapılıyor. Böylece bu planlarla, yüzde 5’lerde olan planlama oranları şimdi yüzde 64- 65’i buldu.

* Başbakan bütün Türkiye’nin planlanmasını nasıl yapıyor?

Bizim yaptığımız planlarla elde bir veri oluştu. Tüm bunları da dikkate alarak ulusal plan yapılmasının talimatını Başbakan verdi, bu yapılıyor.

* Ülke planını kimler yapıyor?

Bunu bilmiyorum. Başbakanlık’ta bu yönde çalışmalar yapılıyor. Sanıyorum Başbakan bunu açıklayacak. Ülkenin şehirleri bölgeleri nasıl olacak, hangi şehir hangi sanayi dallarını alacak, bunun gibi planlar olacak.

* Kentsel dönüşüme 200 milyar dolarlık bir bütçe ayrılıyor. Bu dönüşüm, size göre nasıl yapılacak? Bu dönüşüm, size göre nasıl yapılacak?

İnsanların yaşama alanları günün şartlarına göre değiştirilir. Köyler ve kasabalarda yaşanırken şehirler ortaya çıkmış. Kentin eski dokusunu, tarihini korumak koşuluyla yeni düzenlemeler yaparak daha kaliteli yaşama alanlarına dönüştürülmüş. Bu dönüşüm ve değişimlere kentsel dönüşüm diyoruz. Bunun alt başlıklarına baktığınız zaman bu beklentileri ortaya çıkaran nedir? Bir çarpık yapılaşma varsa onu yaparsınız, o bölgedeki yapılar fonksiyonlarını yitirmişler veya başka talepler geliyorsa onları yaparsınız. Çöküntü alanlarıysa ki, tarihsel alanları kastediyorum. Bir afet riski taşıyorsa bu afetten kurtulma adına deprem dönüşümü veya yapıların dönüşümü gerçekleştirilir.

* Bu dönüşümle İstanbul’da neler değişecek?

İstanbul’un böyle bir projeye ihtiyacı var. Çarpık yapılaşmadan dolayı var, çöküntü alanları sebebiyle var. Özellikle de deprem ve afetlerden dolayı böyle bir yenilenme ihtiyacı var. Bu kenti yenilemek zorundayız. Bundan dolayı halk hazır, biz de belediye olarak hazırız.

* Hazırız derken, bunu nasıl belirleyeceksiniz?

Kendimize bunu çalışma alanı olarak belirledik. Başbakanımız da bu konuda hassasiyetle duruyor. Olası bir afette İstanbul’un ve ülkenin olası ekonomik kaybının 100 milyar dolarları bulacağından bahsediliyor. Ama deniliyor ki, biz bu dönüşüm çalışmasına girersek belki 15-20 milyar dolarlık bir yatırımla halkın da katılımıyla olası büyük deprem zararlarının önünü kesebiliriz. Böylece bu sıkıntıdan da kurtuluruz. Tabii ki, 1 milyon 600 bin binalık büyük bir stoktan bahsediyoruz. Bir anda bunların hepsini yapmak mümkün değil.

Bu dönüşüm kaç yıl sürer?

Ciddi bir zaman alır. Bunun bir an önce bitirilmesi ve en sıkıntılı alanlar başta olmak üzere düzenlenmesi gerekiyor. Her tarafta ve aynı anda İstanbul, bir şantiyeye dönebilir. Bunun ekonomik getirileri de var, istihdam oluşturacak olması var.

* Operasyon, ne zaman tam olarak başlayacak?

Zaten başladı. Esenler’de gidip iki okulda başladık. Zeytinburnu’nda başlamıştı. Kartal’da önemli çalışmalar var. Hazır olan ilçe belediyelerle temas kurup hemen harekete geçiyoruz. Bir de yasa çıkartılıyor biliyorsunuz. Eğer direnen olursa, hayır diyen olursa uzlaşmaya gelmez olursa, “Ben müteahhidimi seçiyorum, beklentilerim var, çok daha fazla alacağım” derse ve işi engellerse yasa burada devreye girecek.

Yasa ne zaman çıkar?

Yakında çıkar. Henüz TBMM Genel Kurulu’na inmedi. Zannediyorum Bakanlar Kurulu’nda imzaya açılıyor. Bu yasa, “Birilerine para dağıtma yasası” değildir. O, bu konudaki adımları daha çabuk atmayı getirecek bir yasa olacak. Tetkik ve çalışmalarla Büyükşehir belediyesi olarak destek vererek lokal çalışmalarla imar faaliyetleri başlayacak. Böyle binalarda çoğunluk evet dediyse, üçte biri hayır dese bile bakanlık yıkacak.

* Başta İstanbul olmak üzere büyük şehirlere göçün arkasında neler vardı?

Gelişme planlarının yapılmaması en önemli sebepler tabii ki. Fabrikalar ve işyerleri, başka yerlere yapılmış olsaydı böyle yoğunlaşma olmazdı. Bunlar görülemediği için kırsaldaki ‘ucuz işçiliği’ talep eden sanayi, oradan göçü aldı, patır patır getirdi İstanbul’a. Sanayi, bu ucuz işçi göçünü alırken lojman bile yapmadı, gelen insan da tepenin arkasına gecekondusunu yaptı. Her taraf böyle gelişti. Çünkü, 3-5 kuruşa çalışan insanın, kira verme gücü de yok. Tepenin arkasına evini yaptı, çoluk çocuğunu da getirdi oraya. Ortaya çıkan şehirler bunlar.

* 1973’de açılan ilk köprüyü bir kenara bırakalım. 1987’de ikinci köprü yapıldığındaki mevcut araç sayısı, 2012’ye geldiğimizde inanılmaz derecede arttı. Üçüncü köprü, trafik sorununu çözmeye yeter mi?

Üçüncü köprüyü Ulaştırma Bakanlığımız yaparken, gelecekteki trafik artışını da düşünerek köprüye bir dedemiryolu koyuyor. Diyor ki, “Yaptığımız hesaplara göre ileride Asya ile Avrupa kıtaları arasında 5 raylı sisteme ihtiyaç var. 3’ü güneyde, 2’si de kuzeyde var. Demiryolunu şimdiden yapmamız gerekir.” Geçmişte birinci köprü yapılırken İstanbul’un 2012’de nüfusunun 14 milyon olacağı hesaplansaydı bu köprü farklı yapılırdı. Belki, raylı sistemi geçen, metrosu geçen, şerit sayısı farklı olan bir köprü yapılırdı.

Boğaziçi Köprüsü tamir ve bakıma alınacak. Günlük trafik bundan nasıl etkilenir?

Bu köprüden günde 180 ile 210 bin arasında araç geçiyor. 40 yıllık bir köprü. Beklenenin üstünde metal yorgunluğu var, halatları da yenilenecek ve bu yüzden bakım gerekiyor. Ulaştırma Bakanı Binali Yıldırım’ın ifadeettiği gibi köprünün kısmen kapatılması trafik açısından olumlu. Köprü trafiğini toplu taşımaya yönlendirmeyi planlıyoruz. Özellikle deniz ulaşımında daha farklı destekler getirmeyi düşünüyoruz.

* Geçen seferki kar yağışında vatandaşlar, çok büyük sıkıntı çekti. Neden, kar yağışı sırasında önlemler almadınız?

Kar yağışı günlük veya anlık bir mesele. Göreve geldiğimizde karla mücadele araç ve gereçlerini almaya çok önem vermiştik. Bunları da her kar yağışında kullanıyor ve ana arterleri de sürekli açık tutuyoruz. Ancak, geçen sefer kabul ediyorum benim bir hatam oldu. Artık, İstanbullular kar yağdı mı, nasıl davranacaklarını öğrendi diye AKOM’a gidip bir açıklama yapma gereği duymadım. Oysa yanılmışım, fazla kar yağmamasına rağmen vatandaşlar, büyük bir panik yaptı, bu panikle herkes köprülere hücum etti ve trafik kapandı. Maalesef, her seferinde açıklama yapmak gerektiğini anladım.

Milli Eğitim Bakanı Ömer Dinçer, öğretmen atamaları, milli güvenlik dersleri, 19 Mayıs kutlamaları, tek tip kıyafetler, Fatih Projesi gibi eğitimde tartışılan konulara Basın Kulübü’nde yanıt verdi. Bakan Ömer Dinçer atanamayan öğretmenler hakkında da çarpıcı açıklamalarda bulundu.

EĞİTİM FAKÜLTESİ BU YIL AÇILMAYACAK

Sürekli eğitim fakültelerinin açıldığına dikkat çeken Dinçer, bu yıldan itibaren bu fakültelerin açılmasına izin vermeyeceğini söyledi.Eğitim fakültelerinin bir çok mezun verdiğine dikkat çeken Dinçer ” Ama zaten eğitim fakülteleri bir sürü mezun veriyor. Fen edebiyat fakülteleri, ilahiyat fakülteleri gibi fakültelerden pedagojik formasyonla öğretmen olunabiliyor. Kimseyi suçlamadan ulusal program içinde bu sorunu çözmeliyiz. Bütün okullarımızda eğitimi aksatmamak şartıyla yaptığımız düzenlemelerde 662 bin civarında öğretmeni kadro olarak istihdam ettik. Bugün 55 bin öğretmenin yerine biz yaklaşık olarak 35-40 bin öğretmen alırsak bizim normal ihtiyacımıza cevap vereceğimizi görebiliriz. Okullaşma oranını artırmak gibi bir hedefimiz var. Bunları başardığımız zaman 126 bin civarında öğretmen almamız halinde MEB’in öğretmene ihtiyacı kalmayacak.” dedi.

TEDBİR ALMAK ZORUNDAYIZ

264 bin atama bekleyen öğretmenin olduğunu kaydeden Dinçer ” Bu çocuklarımızın hatası değil. Bu sistem problemi. Bu problemi çözmek yine bizim görevimiz. Ben bakan olduktan hemen sonra eğitim fakültelerinin kontenjanları belli olmuştu. Buna karşın şöyle bir duyuru ihtiyacı hissettim. Hangi alanda öğretmen ihtiyacı varsa onu duyurduk. Bir tarafıyla tabii ki böyle bir sorunla karşı karşıyaysanız tedbir almak zorundayız.” diye konuştu. Bakan Ömer Dinçer sözlerine şöyle devam etti:

ÖĞRETMENLER ÜZERİNDEN SİYASET YAPILDI

Herkesin benim gibi meseleye sağduyulu bakacağını bu fotoğrafı ortaya koyduktan sonra bekledim. 264 bin öğretmen adayı üzerinden bir siyaset yapıldı. Gençlerimizin hayalleri üzerinde yapılan bir popülizmdir. İhtiyacımız olsa ve kaynaklarımız izin verse hepsini almaya hazırım.

KÖYLERE GİTMEK İSTEMİYORLAR

Her ihtiyaç duyduğunuz alanda yetişmiş öğretmen yok. Mesela rehberlik, İngilizce öğretmeni bulmakta sıkıntı duyuyoruz. Bunu nasıl telafi edeceksiniz. O kentte yaşayan, eğitim almış insanları ücretli alacaksınız. Bugün daha görevine başlamadan gittiği yeri beğenmeyip görevini bırakabiliyor. Bir başka boyutu var. Köylere genelde çok fazla insan gitmek istemiyor.

VAN’DAN 1150 ÖĞRETMEN AYRILDI

Milli Eğitim Bakanı Ömer Dinçer canlı yayında Güneydoğu’daki ücretli öğretmenler konusunda da çarpıcı açıklamalarda bulundu. Van’da yaşanan öğretmen sıkıntısına dikkat çeken Dinçer “Bu ülkenin gerçeklerini bütün olarak görmek lazım. Van’da depremden sonra bütün kadrolarımızı hepsini öğretmen için tahsis ettik. 800 tane kadroyu yeni ortaya çıkan ihtiyaç için tahsis ettik. Uzun müddet özür ataması yapmak istemedim. O bölgede insanlar kalmak istemeyecekti. Ama o kadar talep geldi ki Aralık ayında özür atamalarını gerçekleştirdik. Van’da 1150 öğretmen ayrıldı.” dedi.

ÖĞRETMENLER PKK PROPAGANDASI YAPIYOR

Van’dan ayrılan ücretli öğretmenler yerine yönlendirdikleri öğretmenlerin PKK propagandası yaptığını öne süren Dinçer “Oraya gönderdiğimiz öğretmenler ayrıldıkları zaman ücretli öğretmen almak durumunda kalıyoruz. Ve PKK’nın yönlendirdiği ücretli öğretmenleri almak durumunda kalıyoruz. Öğretmenlik mesleğini sürekli değişen bir zemin üzerinde tutmak doğru değil. Öğretmenin karşısında öğrenci diye bir gerçeğimiz var. Ailelerle ilgili gerçeğimiz var. Sadece öğretmenin atanmasıyla ilgili baktığınız zaman gerçeğin tümünü göremezsiniz.

Yerel kaynaklara müracaat etmişseniz, mesele Hakkari’de, Şırnak’ta ücretli öğretmenler PKK’nın etkisi altında kalabilir. Buradan gönderdiğiniz zaman PKK’nın etkisi altında kalmayacaktır. Örgüt propagandası yapıyorlar.” şeklinde konuştu.